Skąd ta cała epidemia autyzmu???

Odsłony: 9453
Oliwkowe Życie

Występują dwa podstawowe typy autyzmu: autyzm wrodzony (klasyczny autyzm, zwany kiedyś zespołem Kannera), oraz autyzm regresywny, występujący zazwyczaj między 12 a 24 miesiącem życia po okresie normalnego rozwoju i zachowania. Częstość występowania autyzmu wrodzonego pozostaje wciąż rzadka — jedno lub dwoje dzieci na tysiąc urodzeń.

To częstość występowania autyzmu regresywnego i powiązanych schorzeń spektrum autystycznego wzrosła niesłychanie i dotyczy w tej chwili nawet 1 na 50 dzieci, zgodnie z danymi z tuzinów badań klinicznych.

 

Większość osób pracujących obecnie z dużą liczbą dzieci z ASD uważa, że ADD, ADHD, PDD i Zespół Aspergera stanowią łagodniejszą wersję tego samego wzorca predyspozycji genetycznej, sprzężonej z wywołującymi czynnikami środowiskowymi, które, jak uważamy, wywołują również ASD. Urazy środowiskowe, wywołujące uszkodzenie mogą mieć miejsce przed urodzeniem, podczas rozwoju płodu, podczas okresu niemowlęcego lub w chwili, gdy dziecko wciąż uczy się chodzić (do 2 - 3 roku życia). W każdym okresie wspomniane urazy środowiskowe stanowią nadmierny ciężar dla nierozwiniętego lub wciąż jeszcze rozwijającego się układu immunologicznego, powodując często, iż układ immunologiczny dziecka zwraca się przeciwko własnemu organizmowi. Gdy układ immunologiczny zaczyna atakować swój własny organizm, proces ten nazywany jest chorobą autoimmunologiczną. Alergie, zapalenia stawów oraz cukrzyca są innymi przykładami chorób autoimmunologicznych.

 
Wiele dzieci autystycznych/ASD ma rodziny z wywiadem, potwierdzającym istnienie choroby autoimmunologicznej.

Co wywołuje autyzm???

Nikt nie twierdzi, że wie i rozumie wszystko o przyczynach wywołujących opisaną epidemię, ale istnieją teorie, z którymi rodzice (i lekarze) powinni się zapoznać, ponieważ stanowią one podstawę terapii biomedycznych często ratujących nasze dzieci.

Coraz więcej osób zgadza się również, iż większość przypadków autyzmu i ASD jest pochodną kombinacji czynników genetycznych i środowiskowych. Czynniki genetyczne mogą stanowić podstawę ASD, jednakże w wielu indywidualnych przypadkach czynniki środowiskowe wydają się koniecznym elementem wywołującym, w których to przypadkach geny odpowiedzialne są za pojawienie się objawów choroby. Istnieje wiele teorii, dotyczących dokładnego charakteru i mechanizmu działania urazów środowiskowych, wywołujących kaskadę fizycznych, umysłowych i emocjonalnych zaburzeń. Jednakże żadne badanie nie wskazało definitywnie specyficznej toksyny środowiskowej lub innego zanieczyszczenia, będącego „niewątpliwym czynnikiem sprawczym”, odpowiedzialnym za autyzm, ani nie jest też prawdopodobne, aby tylko jedna toksyna została zidentyfikowana jako główny czynnik sprawczy. Przeciwnie, istnieją wyraźne dowody wskazujące nie na jedną toksynę lub mechanizm, ale na wiele toksyn i mechanizmów wprowadzających je do organizmu, jako głównych winowajców odpowiedzialnych za szkodę, której ofiarami jest wiele naszych dzieci.

GENY

Naukowcy przez dłuższy okres uważali, iż autyzm jest chorobą genetyczną. Jednakże badania genetyczne nie zdołały zidentyfikować specyficznego chromosomu lub lokalizacji genu, w której występuje pierwotny defekt, wywołujący autyzm. U wspomnianych dzieci rzadko obecne są cechy dysmorficzne twarzy lub ciała,charakterystyczne dla dzieci z defektami chromosomalnymi, występującymi we wczesnej fazie ciąży, takimi jak: zespół Downa, Williamsa i łamliwego chromosomu X.

Jakkolwiek szczegółowe zrozumienie, w jaki sposób czynniki genetyczne przyczyniają się do powstania autyzmu wciąż jest niepełne, oczywiste jest pewne prawdopodobieństwo występowania genetycznych „predyspozycji” lub podatności u wielu dzieci z ASD.

Wiemy to z badań przeprowadzonych przez Reed P. Warren i również dlatego, że autyzm występuje częściej u bliźniąt niż w normalnej populacji. Co więcej, autyzm występuje prawie czterokrotnie częściej u chłopców niż u dziewcząt. Wymienione fakty sugerują istnienie związku między autyzmem a różnymi czynnikami genetycznymi, ale nie dowodzą wyraźnej roli genetyki w każdym przypadku autyzmu. U każdego dziecka, zestawienie wywołujących czynników środowiskowych mogło być kluczowym etiologicznym bodźcem, wywołującym ASD. U wielu takich dzieci - z lub bez genetycznej predyspozycji - jeden lub wiele czynników środowiskowych może pozostać patologicznym czynnikiem, poddającym się leczeniu, na przykład subkliniczną infekcją wirusową lub zatruciem metalami ciężkimi.

Poza kilkoma czysto genetycznymi zespołami, które mogą wywołać autyzm, badacze genów odkryli pewien zestaw markerów genetycznych wspólnych dla wielu, jeśli nie wszystkich, dzieci z autyzmem. Jednym z genów, który kontroluje funkcję i regulację układu odpornościowego jest gen C4B, zaangażowany w eliminację z organizmu patogenów, takich jak wirusy i bakterie. Defektywna forma genu C4B jest powiązana ze zwiększoną częstością występowania autyzmu, ADHD (zespołu nadpobudliwości psychoruchowej) i dysleksji.

Mówimy o dzieciach z ASD jak o „ dzieciach z genetyczną podatnością”- nawet jeśli rozumiemy, iż „ genetyczna podatność” może nie być obecna w poszczególnych przypadkach. W chwili obecnej jednakże, nabyte oraz genetyczne typy podatności dopiero stają się przedmiotem badań. Nie zaskakuje, że badania dotyczące genów wpływających na odporność występują już w piśmiennictwie o autyzmie.

METALE CIĘŻKIE

 

Szokujący jest fakt, iż układ odpornościowy genetycznie podatnych niemowląt może być zaatakowany przez metale ciężkie, takie jak rtęć. Rtęć -substancja obecna w staromodnych termometrach jest szeroko rozpowszechniona w środowisku. Ryby zawierają duże stężenie rtęci. Zgodnie z U.S. News § World Report, toksykolog David Brown pomógł przygotować badanie stężenia rtęci w jeziorach ośmiu północno-wschodnich stanów i trzech prowincji kanadyjskich. Stwierdził dużo większe stężenie rtęci w rybach, w podobno dziewiczych jeziorach, niż tego oczekiwano. Brown wnioskował, iż „kobieta ciężarna, która zjadła choć jedną rybę z jednego z tych jezior może, teoretycznie, spożyć wystarczającą ilość rtęci by uszkodzić nienarodzone dziecko”.

Innym źródłem prenatalnej (przed narodzeniem) ekspozycji może być rtęć zawarta w amalgamatowych wypełnieniach zębowych ciężarnych kobiet.

Bez względu na to, jaka była droga lub kombinacja dróg podania, uważam, że duża część obecnej epidemii regresywnego autyzmu i ASD jest bezpośrednim wynikiem wprowadzenia rtęci lub innych metali ciężkich do organizmu dzieci.

tu o metalach ciężkich

 

 

 

SZCZEPIENIA

U niemowląt i małych dzieci ze zwiększoną wrażliwością szczepienia mogły przyczynić się do rozwoju regresywnej formy autyzmu. Innym czynnikiem sprzyjającym,  był z pewnością etylek rtęci (w formie timerosalu), która to substancja do niedawna była wykorzystywana jako konserwant w wielodawkowych opakowaniach niektórych obowiązkowych dla noworodków szczepionek. Związek pomiędzy pewnymi cechami autyzmu i objawami, które są konsekwencją zatrucia rtęcią jest wysoce znamienny i obejmuje różnego stopnia zaburzenia autoimmunologiczne. W rzeczywistości, wszelkie objawy definiujące autyzm lub związane z nim opisano już wcześniej w piśmiennictwie dotyczącym zatrucia rtęcią.

Rtęć przez lata była wykorzystywana jako środek przeciwgrzybiczny w farbach, ale z powodu swojej toksyczności w 1991 roku została usunięta z farb stosowanych we wnętrzach. Niestety, nikt nie pomyślał, by usunąć go z wielu obowiązkowych szczepionek, służących ochronie dzieci przed chorobami wieku dziecięcego. Rtęć w tych szczepionkach jest składnikiem timerosalu, którego 49.6% masy stanowi etylek rtęci.

Wspomniana substancja była wykorzystywana jako środek konserwujący, opóźniający proces degradacji szczepionek w opakowaniach wielokrotnego użytku. Szczepionkowy etylek rtęci mógł „zepsuć” życie tysięcy i tysięcy dzieci i ich rodzin.

W rzeczywistości, obecne kohorty dzieci, u których diagnozuje się ASD, miały większy stopień ekspozycji na rtęć pochodzącą ze szczepionek niż, według EPA jest bezpieczne dla osób dorosłych.

Dzieci dzisiaj poddane są większej liczbie szczepień (w Polsce według nadobowiązkowego kalendarza 32 przed ukończeniem 2 roku życia) i są one bardziej zagęszczone i podawane wcześniej w ich życiu niż kiedykolwiek wcześniej.

 

Uważam osobiście, iż zawierająca rtęć szczepionka przeciwko WZW B, podawana przy urodzeniu, kiedy układ immunologiczny i wątroba są niedojrzałe, działała „jako czynnik sprawczy”, który uruchamiał kaskadę wydarzeń, skutkującą upośledzeniem układu pokarmowego i niedoborami neurologicznymi, stwierdzanymi w obecnej epidemii autyzmu. O ile przyczynowy związek pomiędzy timerosalem i obecnie trwającą epidemią nie został jeszcze udowodniony, dane epidemiologiczne wspierają istnienie powiązania. Uważam, że „zaakceptowanie” niepożądanych działań timerosalu jest wyłącznie kwestią czasu.

Gdy brytyjski lekarz Andrew Wakefleld po raz pierwszy zasugerował możliwe powiązanie pomiędzy szczepionką MMR a nabytą patologią jelita i autyzmem, jego praca została umniejszona olbrzymią liczbą szybko przygotowywanych publikacji, obalających to twierdzenie. Jednakże, specjalne badania zapalnie zmienionej tkanki jelitowej w podgrupie dzieci z ASD wykazały, iż wirus odry (MV) był obecny w tkance jelitowej uzyskanej w wyniku biopsji oraz że wirus odry był tak naprawdę identyczny ze szczepem użytym w szczepionkach. Inne badania powiązały ASD z zakażeniem jelita wirusem odry. Ostatnio gastroenterolog z Harvardu, Timothy Buie, opisał kohortę prawie 400 dzieci i stwierdził, iż u podgrupy tej naprawdę występował przerost limfoidalnej tkanki jelita krętego, po raz pierwszy opisana przez Wakefielda i kolegów.

Co ważne, japoński badacz Kawashima i współpracownicy stwierdzili obecność szczepu wirusa odry pochodzącego ze szczepionek w komórkach jednojądrzastych krwi obwodowej u dzieci z podgrupy ASD, co może przyczyniać się do stanu zapalnego bariery krew-mózg i do nieznacznej infiltracji ośrodkowego układu nerwowego przez wirusa.

WIRUSY

Istnieje hipoteza, że u niektórych dzieci za objawy autystyczne odpowiedzialna jest przewlekła infekcja wirusem odry. Hipotezę tę naukowo opracowywał dr Andrew Wakefield.

Przewlekłe infekcje wirusowe mogą stanowić podłoże procesów demielinizacji w mózgu. Mielina to osłona komórek nerwowych. Zdaniem choćby dr J. McCandless, autorki książki “Dzieci z głodującymi mózgami”, autoimmunologiczna demielinizacja może być efektem przewlekłych infekcji wirusem różyczki, opryszczki, odry, cytomegalii i różyczki. Suplementy polecane w przypadku demielinizacji to: witamina E, fosfolipidy, witamina B5, kwas gamma-linolenowy (olej z wiesiołka) i ogólnie oleje zawierające EPA (np. olej z wątroby dorsza).

Przewlekłe zapalenie mózgu i systemu nerwowego może być związane z trwającą w organizmie przewlekłą infekcją, która może mieć następujące objawy:

  • problemy z motoryką małą i dużą, często jednostronne
  • nadwrażliwość na dźwięki i dotyk
  • nienormalny poziom bólu
  • dziecko ma okresy regresu i progresu, których niczym nie da się wytłumaczyć
  • lepsze funkcjonowanie podczas gorączki
  • brak jakichkolwiek oznak infekcji (dziecko nigdy nie miewa gorączek)
  • negatywna reakcja po szczepieniu MMR
  • trwające długo problemy z jelitami pomimo prób poprawy stanu jelit
  • poprawa funkcjonowania podczas antybiotykoterapii
  • nadaktywność
  • zachowania obsesyjno-kompulsywne
  • hipotonia
  • problemy ze słuchem

 

 
Przykładem może być przypadek małego Ethana, u którego autyzm został całkowicie wyleczony po podaniu leków przeciwwirusowych.

Sidney Baker i Michael Goldberg to lekarze kierujący dwiema dużymi klinikami, zajmującymi się autyzmem. Zarówno Baker, jak i Goldberg stwierdzili, iż około 30% ich pacjentów autystycznych odpowiada korzystnie na terapię acyklowirem lub Valtrexem (wariant acyklowiru). Badania skuteczności wykazały, iż acyklowir jest skuteczny wobec wirusa Herpes Simplex, mniej skuteczny wobec wirusa ospy wietrznej, wirusa Epstein-Barr i jeszcze mniej wobec ludzkiego wirusa Herpes- 6 ( w kolejności: HSV, VZV, EBV, HHV-6).

OPIATY

We wczesnych latach osiemdziesiątych Herman i Panksepp zanotowali podobieństwo między efektami działania opiatów ,takich jak morfina na zwierzętach, a symptomami autyzmu. Panksepp zakłada, że ludzie z autyzmem mogą mieć podniesiony poziom opiatów, które występują w naturalny sposób w centralnym układzie nerwowym (= mózgu) ludzi. Najbardziej znanym z tych naturalnie występujących związków opiatowych jest beta- endorfina ( morfina wewnątrzpochodna) i z całą pewnością istnieje współzależność między znanymi efektami tego związku a objawami autyzmu. Zaraz potem Gillberg dostarczył dowodów na podniesiony poziom "endorfinopodobnych substancji" w płynie mózgowo- rdzeniowym niektórych osób z autyzmem.

W szczególności podwyższony poziom występował u tych dzieci, które wydawały się słabiej odczuwać ból i które wykazywały skłonności do samookaleczania.

Mniej więcej w tym samym czasie Reichelt dostarczył dowodów istnienia nienormalnych peptydów w moczu ludzi z autyzmem. Normalnie białka są trawione przez enzymy w jelitach i rozkładane na te jednostki. Jednak, jeśli z jakiegoś powodu to trawienie jest niepełne, powstaną krótkie łańcuchy aminokwasów zwanych peptydami. Peptydy te mogą być biologicznie aktywne i mogą powodować objawy, które obserwujemy w autyzmie.

O opiatach więcej pisałam tu.

PRZEROST DROŻDŻAKÓW

Dzieci z upośledzonym układem odpornościowym i stanem zapalnym jelit są szczególnie wrażliwe na inwazję grzybów, zwłaszcza drożdżaków gatunku Candida. Posiewy kału oraz inne badania laboratoryjne często identyfikują przerost Candida albicans. W rzeczywistości, niektóre badania wskazują, iż gatunki Candida oraz inne grzyby mogą stanowić znaczącą przyczynę wielu niekorzystnych zachowań i problemów zdrowotnych, stwierdzanych u pacjentów z autyzmem.

Wiele historii medycznych dzieci dokumentuje liczne epizody infekcji ucha i częste leczenie antybiotykami.

W rezultacie, korzystna lub „probiotyczna” flora u takich dzieci zostaje zniszczona, przygotowując tym samym miejsce dla niekorzystnie działających grzybów i kolonizacji bakteryjnej. Podobnie, organiczne formy rtęci mogą niekorzystnie wpływać na florę jelitową. Wobec tego etylortęć, pochodząca ze szczepionek, która dostaje się do organizmu głównie przez układ pokarmowy, może również wpływać niekorzystnie na florę jelitową. Gdy zatrucie etylortęcią ze szczepionek połączone jest z nadużyciem antybiotyków, zmniejsza się ilość flory probiotycznej, co skutkuje niekorzystną kolonizacją jelit i rozkwitem wewnątrzjelitowej populacji drożdżaków.

Gdy wspomniane gatunki drożdżaków rozmnażają się, wydzielają toksyny.

Dr William Shaw, który przeprowadził przełomowe badania, dotyczące drożdżaków i ich wpływu na dzieci z autyzmem wskazuje, iż toksyny te zdolne są do upośledzania ośrodkowego układu nerwowego i układu immunologicznego.  Dodatkowe możliwe niepożądane powiązanie z działaniem rtęci i innych metali ciężkich to zniszczenie wyspecjalizowanych białych krwinek (leukocytów), które w normalnych warunkach chronią przed grzybami i bakteriami. Niektóre z problemów zdrowotnych, o których wiadomo, że są wywołane przez Candida, obejmują bóle brzucha, bóle wywołane wzdęciem, bóle głowy, zmęczenie i depresje. Problemy z zachowaniem obejmują zaburzenia koncentracji, nadmierną aktywność, krótki okres koncentracji, rozdrażnienie oraz agresję.

O drożdżakach więcej pisałam tu.

WADLIWA METYLACJA

Cykl metylacyjny to doskonały przykład dla analizy i suplementacji nutrigenomicznej gdyż jego działanie jest kluczowe dla licznych reakcji chemicznych organizmu. W konsekwencji genetyczne słabości (mutacje) w tym cyklu stanowią czynniki ryzyka dla licznych poważnych stanów chorobowych, takich jak choroby serca, udary, nowotwór, cukrzyca, stwardnienie rozsiane, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, choroba Huntingtona, choroby mitochondrialne, poronienia, zespół Downa, zespół maniakalno-depresyjny, schizofrenia, właściwe funkcje immunologiczne, proces starzenia się, jak również autyzm.

Metylacja wiąże się z poziomem neuroprzekaźników, metylacja pośredników w metabolizmie tryptofanu wpływa na poziom serotoniny; substancje pośredniczące w szlaku metylacyjnym dotyczą też syntezy serotoniny i dopaminy. W konsekwencji nierównowaga w szlaku metylacyjnym będzie miała również wpływ na dopaminę. Oprócz pełnienia roli neuroprzekaźnika dopamina ma wpływ na etylowanie fosfolipidów w membranach komórkowych, aby zwiększyć przepływ przez te membrany. Jest on ważny również dla właściwej sygnalizacji w ramach układu odpornościowego, jak również przy ochronie nerwów przed uszkodzeniem. Liczne choroby neurologiczne rozpoczynają się właśnie od zredukowanego przepływu przez membrany komórkowe, np. stwardnienie rozsiane, choroba Cohna, choroba Alzheimera. Dodatkowo metylacja fosfolipidów może mieć wpływ na modulację receptorów NMDA, kontrolując uszkodzenia wywołane przez ekscytotoksyny.

Zwiększenie poziomu pewnych przekaźników układu odpornościowego, jak IL6 i TNF-alfa prowadzi do problemów z metylacją. Przewlekły stan zapalny będzie w tym kontekście wzmagał istniejące genetyczne predyspozycje do niewystarczającego poziomu metylacji. Może to doprowadzić do gromadzenia się prekursorów w szlaku metylacyjnym, szczególnie ekscytotoksyny jaką jest glutaminian.

Dodatkowo, zmniejszone poziomy metylacji mogą powodować niewłaściwą regulację DNA. Metylacja DNA niezbędna jest do zapobiegania ekspresji genów, umieszczonych w DNA organizmu, a związanych z infekcjami wirusowymi. Utrata metylacji może doprowadzić do ekspresji tych genów.

Właściwy poziom metylacji jest również wprost związany ze zdolnością organizmu do mielinacji neuronów i do ograniczania ich ilości. Mielina to otoczka wokół zwojów nerwowych, mająca za zadanie chronić i przyspieszać transmisję danych. Bez wystarczającej metylacji neurony nie są chronione albo nie mogą powtórnie wytworzyć mieliny po obciążeniach takich, jak zakażenie wirusowe czy kontakt z metalami ciężkimi. Innym efektem braków w metylacji i zmniejszonej mielinacji jest nieadekwatny poziom ograniczania liczby neuronów. Tzw. przycinanie neuronów jest procesem zapobiegającym wytwarzaniu nadmiernej ilości zwojów nieużywanych połączeń nerwowych, zmniejsza on zagęszczenie synaps. Bez tego procesu połączenia komórek w mózgu są niewłaściwe, a zwoje nerwowe przypominają gęste chaszcze. Wszystkie te zmiany, o ile mają miejsce w życiu płodowym albo u bardzo młodych dzieci, mogą wpłynąć na rozwój mózgu i spowodować zmiany metaboliczne, a w konsekwencji upośledzenie funkcji mózgu.

Mówimy zwykle o pojedynczych wskaźnikach specyficznych stanów chorobowych, jednakże uważam, że dla licznych chorób, w tym dla autyzmu, istotny jest cały cykl metylacyjny. Konieczne jest szersze spojrzenie – nie na pojedyncze markery genetyczne, a raczej na mutacje w całym cyklu i zaburzenie przez to jego funkcji.

Oczywiście nie znaczy to, że każda osoba z mutacjami w cyklu będzie autystyczna albo będzie cierpiała na inne schorzenie. Większość chorób jest bowiem uwarunkowana wieloczynnikowo. Są czynniki genetyczne, infekcyjne i środowiskowe. Każde z nich muszą przekroczyć pewien próg wytrzymałości organizmu, aby pojawiła się choroba. Jednakże to, co czyni cykl metylacyjny tak unikatowym i istotnym dla naszego zdrowia, jest fakt, iż mutacje w tym cyklu mają wpływ na wszystkie trzy czynniki.

Sugerowałoby to tezę, iż jeśli osoba ma wystarczająco dużo mutacji albo słabości w cyklu metylacyjnym, MOŻE to samo w sobie wystarczyć aby spowodować chorobę uwarunkowaną wieloczynnikowo, jako że mutacje cyklu mogą prowadzić do przewlekłych infekcji, zwiększonego obciążenia toksynami ze środowiska i mieć pośredni wpływ na ekspresję genów.

WNIOSKI

Eksperci zgadzają się, iż choroba spektrum autyzmu jest chorobą wieloczynnikową. Znaczy to na przykład, iż bardzo niewiele osób uważa, że rtęć jest wyłącznym środowiskowym czynnikiem uszkadzającym lub wywołującym tę chorobę. W rzeczywistości, mimo iż wiele dzieci osiąga poprawę kliniczną po usunięciu rtęci i innych metali ciężkich z organizmu i mózgu, nie u wszystkich występuje poprawa. Sam ten fakt wskazuje na istnienie innych przyczyn w różnych podgrupach i wymaga, byśmy nadal pozostali świadomi istnienia innych modeli przyczynowych występowania autyzmu.

 

 

 

 

Źródła:

http://www.cdc.gov/ncbddd/autism/data.html

Shelia Kaplan i Jim Morris, “Kids At Risk”, U.S. News & World Report, June 19, 2000, p.47

Warren, R.P., et al. (1996) “Immunogenetic studies in autism and related disorders”. Mole- cular and Chemical Neuropathology, 28, pp. 77-81

Shelia Kaplan and Jim Morris, “Kids at Risk: Chemicals in the Environment Come Under Scrutiny as the Number of Childhood Learning Problems Soars” U.S. News & World Report, June 19, 2000, p. 51

Wakefield, A.J. et al„ “Ileal-lymphoid-nodular hyperplasia, non specific colitis, and pervasive developmental disorder in children”, Lancet 1998 Feb, 28;351(9103):367-4l

www.feat.org/FEATnews: Report of Oasis 2001 Conference for Autism in Portland OR “Harvard Clinic Scientist Finds Gut/Autism Link, Like Wakefield Findings”

Kawashima H. et al., "Detection and sequencing of measles virus from peripheral mononuclear cells from patients with inflammatory bowel disease.” Dig. Dis. Sci. 2000 Apr;45(4): 723-9

Shaw, William, Chapter 3 [rozdział 3], Biological Treatment for Autism and PDD [biologiczna terapia autysmu i PDD], revised 2002 edition, Lenexa KS 66214

„Heal Your Body Naturally: The Power of RNA” dr Amy Yasko

Dr Jaquelyn McCandless "DZIECI Z GŁODUJĄCYMI MÓZGAMI"

http://www.bioautyzm.pl

 

Inne artykuły

bez glutenubez mlekabez cukruprzekąskadyniafrytkifrytki z dynioliwkowezycieśniadaniejajkagofrykolacjapłatki jaglanechlebbułkikukurydzapasożytyblognasza codziennośćleczenie autyzmuautyzmspektrum autyzmucałościowe zaburzenia rozwojuprotokół witaminy Aleczenie biomedyczneBethanecol MyocholineUrecholine,życie autystówobiadzupapietruszkaselercukiniamakaronłosośbrokułkrearywne zabawybutelki sensorycznezabawadzieciintegracja sensorycznaokouchobiszkoptyjarmużbabeczkimuffinysłodkościciastacandidagrzybicanaturalne leczenieszczepieniaodtruwanie szczepieńdr Tinusdr Tinus SmitsAutism beyond depairartykuły o autyzmieRDILDNzatrucie metalami ciężkimirtęćaluminiumimmunologiaodpornośćukład odpornościowystres oksydacyjnyclostridiamikroflora jelitowawyszczepialność w PolsceMMRKrztusiecodszkodowania za powikłaniaNOPczy warto szczepićczytaj ulotkileczenie oliwkiglutenomorfinykazeinomorfinyleczenie grzybicynystatynanasza historiaobjawy autyzmufiguryklejnożyczkipapiertranwit Cmagnezantybiotykisłużba zdrowiaprzedszkoleeuvaxBeuvax Bkoreańskie szczepionkirediagnozaCDCkwiecieńświatowy dzień autyzmuodtruwaniewielkanocecholaliewycofane szczepieniaszpitalzapalenie płucwakacjebałtykpolskie morzewładysławowoSTOPNOPreakcje na odtruwaniepodsumowanierok leczeniaokiem matkilekarzediagnozaprawdakłamstwoszukanie prawdydlaczego jadlaczego moje dzieckokrok po krokuzdrowiezaburzenia neurologiczneregresdiagnoza klinicznadiagnoza funkcjonalnaworeczekworektestowanie artprotokół artleczenie jelitoczyszczanie z metali ciężkichświętamikołajlist do mikołajasynapsisszczepienia zwiększają ryzyko autyzmuJiMsiłaenergiarodzice dzieci z autyzmembiedne dziecko bo nie je cukierkówdobre samopoczucietrzecie urodzinyZOOSIBOZDJzespół drażliwego jelitarobaleglistaowsiklambliepełniaodrobaczaniedietabrudne ręcepodwieczorekpuddingtapiokakulki tapiokowemleko kokosowetruskawkiterapia rękimała mototrykaduża motorykarozwój dziecinauka pisaniagrafomotorykaręcedłoniepalcezabawy z dzieckiemowoceagarżelkiwitaminkimniamdla dziecidla dorosłychprzyprawyzdrowe jelitaoreganochilibazyliatymianekcebulaczosnekkardamonczarnuszkaimbirkurkumagoździkiestragonrozmarynpalckibatatsłodki ziemniaksłodkie ziemniakibatatyszybkie daniecytrynaodkwaszanieodgrzybianiewodaelektrolityładnaceraizopatiahomeopatiaCEASETinusSmitsodrananiebieskobadaniaczerwonalampkawyleczonyzautyzmuasdautyzmbezłezupadłamedycynawyznania matkidr WakefieldusłyszećciszędrKuliszpiasekkinetycznykineticsandkreatywne zabawychwila dla siebiechorejelitachoroby jelitowetoksynybakterie dysbiotyczneczynnik mitochondrialnyziemia okrzemkowakrzempaznokciezdrowy brzuchprobiotykibakterieprobiotycznezestawienie probiotykówporównanie bakterii probiotycznychATECtestdrMajewskaVaxxed From Cover Up to CatastrophedeNiroopioidyprzeciekającejelitozrób to samTalerzykikoordynacjazabawy z dziećmiantyoksydantyflawonoidystresoksydacyjnyflavonwolnerodnikienzymyleczeniejelitopiatygenywirusyinfekcjekatarkaszelgorączkajak zapobiec ASDciążakobietametale ciężkietarczycamthfrcyklmetylacyjnykwasfoliowylas aktywnywypoczynekkomarykleszczemeszkidotelniamysiezdrowe dzieckożywienie dziecikurczakryżwarzywadżemżołądektrawieniereflukszgagazakwaszanieżołądka

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na wykorzystywanie plików cookies, w zakresie odpowiadającym konfiguracji Twojej przeglądarki.